Rzadko spotyka się mistrzów takich jak Atisha, a to dlatego, że nauczało go trzech oświeconych mistrzów. Nie zdarzyło się to nigdy przedtem i nigdy potem. Żył w XI wieku, urodził się w Indiach, ale gdy jego miłość stała się aktywna, udał się do Tybetu, jakby przyciągał go tam jakiś wielki magnes. Przemienił całą jakość tybetańskiej świadomości.

Siedem Punktów Treningu Umysłu to podstawowe nauczanie, które dał Tybetowi, dar Indii dla Tybetu. Tych siedem punktów to najmniejszy traktat, jaki można znaleźć, traktat o ogromnej wartości. Stanowią religię w skondensowanej postaci, musisz rozwinąć każde z nich. Stwierdzenia te przypominają nasiona, wiele jest w nich zawarte. Może nie jest to tak widoczne, lecz gdy wejdziesz w nie głęboko, gdy będziesz kontemplować, medytować i zaczniesz z nimi eksperymentować, będzie to największą przygodą twego życia.

• wykład Osho: „Każda ludzka istota jest poszukiwaczem prawdy” (38 min);
• film „Cicha eksplozja” o Ośrodku Medytacyjnym Osho w Punie w Indiach.

Jak mówi Osho: Historia nie odnotowuje buddów. To dlatego, kiedy słyszysz o Buddzie, Mahawirze czy Zaratustrze, wydają się oni być postaciami z mitologii, nie z historii. Wydaje się, że nigdy nie istnieli, albo że istnieli w ludzkich marzeniach, w poezji stworzonej przez kilku ludzi obdarzonych wyjątkową wyobraźnią, romantyków. Wydają się być spełnieniem marzeń. Są takimi ludźmi, jakimi ludzie pragną być... ale nie są rzeczywiści. A przecież żyli. Byli tak rzeczywiści, że nie pozostawili po sobie żadnych śladów.

„Osho mówi o Jezusie, Buddzie, Mahawirze, Lao Tzu, sufi i starych mistrzach zen z takimi detalami, opisując ich tak barwnie i świeżo, jakby żyli w naszych czasach, jakby nosili dżinsy.
(Die Zeit)

Seria książek Osho zawiera wskazówki jak poradzić sobie z najważniejszymi problemami dotyczącymi każdego współczesnego człowieka, jego związków z innymi ludźmi oraz jak odpowiedzieć na odwieczne pytania: "Kim jestem?" i "Jak żyć?".

Wolność nie oznacza chaosu. Oznacza większą odpowiedzialność, tak wielką, że nikt nie musi się mieszać do twojego życia. Można cię zostawić w spokoju, rząd nie musi się do ciebie wtrącać, policja nie musi się do ciebie wtrącać, prawo nie ma z tobą nic wspólnego - jesteś po prostu poza ich światem.

Tajemnice życia to zbiór wykładów OSHO, w których autor, z właściwą sobie przenikliwością i nutą prowokacji daje wskazówki jak żyć pełnią życia. Książka rzuca wyzwanie fałszywym tradycjom i wierzeniem, omawia zarówno zjawiska bardzo poważnie przez nas traktowane - odpowiedzialność, zaangażowanie, dobro i zło - jak i te, które wydawać by się mogło, są oczywiste - jak śmiech, świętowanie, nasze talenty.
Przejrzawszy się w lustrze nauk Osho dostrzeżesz wiele frapujących inspiracji, które mogą zaowocować zmianą poglądów przejętych, nabytych, wdrukowanych ci przez społeczeństwo, na własne, wynikające z podjęcia podróży ku swojemu wnętrzu.

U podstaw wszelkich wyczynów sportowych, wszelkich technik medytacji, włączając w to sztuki walki leży jedna, najważniejsza cecha, która pozwala być uważnym i skoncentrowanym na chwili obecnej. OSHO nazywa ją świadomością. Kiedy nauczymy się rozpoznawać i rozumieć na czym ona polega, wkroczymy na drogę ku osiągnięciu doskonałości w każdym aspekcie naszego życia.

Czwarta książka z serii "Nowy Horyzont" zawierająca wskazówki Osho na temat jak poradzić sobie z najważniejszymi problemami każdego współczesnego człowieka, jego związków z innymi ludźmi oraz jak odpowiedzieć na odwieczne pytania: "Kim Jestem?" i "Jak żyć".

Piąta książka z serii "Nowy Horyzont" zawierająca wskazówki Osho na temat jak poradzić sobie z najważniejszymi problemami każdego współczesnego człowieka, jego związków z innymi ludźmi oraz jak odpowiedzieć na odwieczne pytania: "Kim Jestem?" i "Jak żyć".

W czasach Buddy medytacje dynamiczne nie były potrzebne. Ludzie żyli prościej i wolniej. Nasze życie codzienne stało się o wiele szybsze, przepełnione stresem i napięciem. Nie jest łatwo nagle usiąść i wyciszyć się, nie jest łatwo wejść w stan medytacji.

W tym poradniku, stworzonym dla ludzi XXI wieku, OSHO przedstawia wiele technik medytacyjnych. Składają się one z dwóch części. Pierwsza część to wzmożona aktywność fizyczna, ruch, taniec. W naturalny sposób prowadzi ona ku drugiej części - wyciszenia właściwego dla medytacji tradycyjnych.

Kreatywność to kochanie tego co się robi - znajdowanie w tym przyjemności, celebrowanie tego! Może nikt się nigdy o tym nie dowie... kto bowiem będzie cię chwalił za umycie podłogi? Historia tego nie zauważy, gazety nie będą pisać o tobie ani publikować twoich zdjęć, ale to nie ma znaczenia. To co zrobiłeś sprawiło ci przyjemność. Miało wartość dla ciebie.

Więc jeśli dążysz do sławy i myślisz, że jesteś kreatywny, jeśli sądzisz, że osiągnięcie sławy jak Picasso jest przejawem kreatywności - to nic nie rozumiesz. Wtedy, tak naprawdę, wcale nie jesteś kreatywny; jesteś politykiem, jesteś wypełniony ambicją. Jeśli staniesz się sławny, to dobrze. Jeśli nie, to też dobrze. Nie powinieneś o tym myśleć. Powinieneś skupić się na tym, aby to co robisz sprawiało ci radość, aby było twoją miłością.

Jeśli to co robisz jest tym co kochasz, to będzie to kreatywne. Małe rzeczy stają się wielkie dzięki dotykowi miłości i uwielbienia.

„Obserwuj dzieci, a będziesz ciągle zaskakiwany. Ale my zaczynamy niszczyć ich inteligencję, ponieważ zbytnio troszczymy się o prawidłową odpowiedź – nie inteligentną, ale prawidłową odpowiedź. To niewłaściwa troska. Niech odpowiedź będzie inteligentna, choć trochę oryginalna, niech będzie własną odpowiedzią dziecka. Nie martw się o poprawność, nie spiesz się tak; poprawność przyjdzie sama. Niech dziecko jej szuka, niech samo do niej dojdzie. Dlaczego tak się spieszymy?

Hamujemy rozwój inteligencji dziecka; dostarczamy mu gotowej odpowiedzi. Tylko pomyśl: nie pozwala się dziecku samemu znaleźć odpowiedzi. Dajemy mu ją. Kiedy odpowiedź jest dana z zewnątrz, inteligencja nie musi się rozwijać, ponieważ inteligencja rozwija się tylko wtedy, kiedy sama musi znaleźć odpowiedź. Ale my mamy obsesję na punkcie tego, co właściwe. Nie można popełnić żadnego błędu. A dlaczego nie? Ktoś, kto nie popełnia błędów, nie rozwija się. Rozwój wymaga tego, żeby czasem pobłądzić, żeby zacząć się bawić, wygłupiać, znaleźć coś oryginalnego, nawet jeśli może to być niewłaściwe. Do tego, co właściwe, trzeba dojść własnym wysiłkiem, poprzez własny rozwój; wtedy jest w tym inteligencja”.

Słowa empatia używa się na co dzień określając nim wiele różnych zachowań takich jak zrozumienie, współczucie, przebaczenie, litość czy altruizm.
OSHO w swojej książce ukazuje nam zagadnienie empatii z zupełnie innej perspektywy. Z właściwą sobie wnikliwością pokazuje nam jak często zachowujemy się wobec innych empatycznie tylko po to, aby poprawić swoje samopoczucie, aby zostać zauważonym i docenionym. Bywa i tak, że nie chodzi nam o to, by pomagać innym, ale by ich zmieniać według własnych zasad. OSHO wskazuje w jaki sposób dotrzeć do prawdziwej empatii w sobie.

W społeczeństwie zdominowanym przez kult młodości, dążymy za wszelką cenę do tego, by zatrzeć, widoczne na nas, wszelkie ślady upływającego czasu. Książka Osho: DOJRZAŁOŚĆ. Odpowiedzialność bycia sobą ośmiela się stawić czoła viagrze i operacjom plastycznym. Przekonuje nas, że dużo mądrzej i lepiej dla nas samych jest zaakceptować zmiany, które przynosi upływający czas, zamiast kurczowo, aż do śmierci, trzymać się atrybutów właściwych młodości.

OSHO wyjaśnia, że najważniejszym procesem, który w nas zachodzi, który pozwala zmierzyć się ze zmarszczkami, obniżoną sprawnością fizyczną, łysieniem czy siwizną, jest proces dojrzewania. Nie jest on bezpośrednio związany z wiekiem – jedni osiągają dojrzałość wcześniej, inni później, jeszcze inni – nigdy. OSHO zwraca naszą uwagę, że jest w naszym życiu wiele etapów - począwszy od samolubnego przedszkolaka aż do dojrzałego, świadomego starca – przez które należy przejść, przeżyć w pełni i zostawić za sobą.

(…) Między dojrzałością a starością jest ogromna różnica, różnica wprost przepastna, a mimo to ludzie wciąż je ze sobą mylą. Myślą, że starzeć się oznacza stawać się dojrzałym. A przecież proces starzenia ma związek jedynie z ciałem. Każdy się starzeje, każdy będzie stary, co jednak nie oznacza, że stanie się dojrzały. Dojrzałość to rozwój twego wnętrza.
Starzenie nie jest czynnością, którą wykonujesz; jest po prostu procesem fizjologicznym. Każdy noworodek z czasem staje się starcem. Dojrzewanie jest czymś, co sam wnosisz w swoje życie, jeśli jesteś świadomy. Kiedy człowiek starzeje się w pełni swojej świadomości, staje się on dojrzały. Starzenie się i świadomość, doświadczanie i świadomość – to właśnie prowadzi do dojrzałości.
Każdej rzeczy można doświadczać w dwojaki sposób. Możesz być jak zahipnotyzowany, nieświadomy, nie przykładać wagi do tego, co się dzieje; coś się zdarzyło przed twoimi oczami, ale ty byłeś nieobecny. Przeszedłeś obok, nie drgnęła w tobie ani jedna struna. Nie został w tobie ślad, niczego się nie nauczyłeś. Być może stanie się to częścią twojej pamięci, w końcu byłeś przecież obecny, ale nigdy nie zamieni się w twoją mądrość. Nie rozwijasz się dzięki temu, po prostu jedynie starzejesz się.
Jeżeli temu samemu zdarzeniu będzie towarzyszyć twoja świadomość – przyczyni się ono do pogłębienia twojej dojrzałości.

(…) Ludzie, którzy zawsze się liczą z opiniami innych są niedojrzali. Są uzależnieni od tych opinii. Niczego nie robią autentycznie, uczciwie, nie mówią tego, co chcieliby powiedzieć; mówią to, co inni chcą usłyszeć. Politycy mówią to, co chcemy słyszeć; obiecują to, czego chcemy. Wiedzą, że te obietnice nie zostaną spełnione, bo nikt nie ma nawet zamiaru ich spełniać. Ale jeśli powiedzą dokładnie i uczciwie jaka jest sytuacja oraz, że to o co prosisz jest niewykonalne – zostaną odsunięci od władzy. Nie wybierzesz uczciwego polityka.
To bardzo dziwny świat. To jakby miejsce odosobnienia dla szaleńców. Jeżeli w tym domu wariatów staniesz się uważny i świadomy swego wewnętrznego ja, jesteś błogosławiony.
(fragm.: Dojrzałość…)

Książka Osho: DOJRZAŁOŚĆ. Odpowiedzialność bycia sobą jest drugą, po BLISKOŚĆ. Zaufaj sobie i innym książką w serii popularnych poradników NOWY HORYZONT.
Każda z tych książek podejmuje i pomaga rozwiązać jeden ważny problem dotyczący naszego życia. Aby rzeczywiście pomóc sobie w poznaniu siebie, w przełamaniu własnych lęków, aby zmienić wdrukowane w nas nawyki i opinie, niejednokrotnie musimy wznieść się ponad funkcjonujące w nas stereotypy, w sobie samych dostrzec horyzont, jedyny, ku któremu warto zmierzać. A droga ku swojemu wnętrzu zawsze wiedzie w dobrym kierunku.

Pierwsza książka z serii "Nowy Horyzont" zawierająca wskazówki Osho na temat jak poradzić sobie z najważniejszymi problemami każdego współczesnego człowieka, jego związków z innymi ludźmi oraz jak odpowiedzieć na odwieczne pytania: "Kim Jestem?" i "Jak żyć".

Zainteresowanie problemem śmieci i umierania staje się coraz powszechniejsze, ponieważ ani tradycyjne systemy religijne, ani wartości promowane przez społeczeństwo nie wskazują nam sposobów poradzenia sobie z bólem towarzyszącym śmierci i nie dają nam umiejętności wspierania tych, którzy odchodzą.  W ciągu ostatnich 50 lat nastąpiła ogromna zmiana w wyznawanych przez wielu ludzi wartościach duchowych. Wielu rozpoczęło poszukiwania wartości duchowych i odpowiedzi na najważniejsze pytania na własną rękę.

Książka OSHO – Podróż w nieznane. O życiu i umieraniu zawiera wiele pomocnych, ciepłych, czasem nawet żartobliwych rad pozwalających pojąć rodzaj przemiany, jaką jest śmierć, zachować pogodę ducha, by nauczyć się pięknie wspierać tych, którzy odchodzą oraz wyeliminować paraliżujący lęk przed śmiercią, który uniemożliwia nam odczuwanie pełni życia.

Nadchodzi czas tantry. Wcześniej czy później tantra po raz pierwszy przeniknie do całej ludzkości, bowiem sytuacja świata dojrzała, by ją przyjąć, by zacząć traktować seks w sposób naturalny. Możliwe, że przeniknie ona z Zachodu, ponieważ Freud, Jung, Reich przygotowali grunt. Nic nie wiedząc o tantrze przygotowali grunt. Zachodnia psychologia doszła do wniosku, że większość chorób fizycznych jak i psychicznych człowieka ma związek z seksem.

Doświadczanie tantry to I część serii wykładów OSHO prezentujących Królewską pieśń Sarahy, twórcy tantry. Wykłady te zostały wygłoszone w Ośrodku Medytacyjnym w Punie w końcu kwietnia 1977 roku. W niezwykle absorbujący sposób Osho opisuje związek młodego Bramina Sarahy z kobietą wyrabiającą strzały, pochodzącą z niskiej kasty. Saraha jest uczniem, ona zaś - jego nauczycielką. Omawiając sutry Królewskiej pieśni Sarahy i odpowiadając na pytania słuchaczy, Osho przedstawia nowy sposób postrzegania samych siebie, pozostawania w harmonii z życiem, bowiem tantra nie jest propozycją intelektualną; jest czystym doświadczaniem.

Do książki dołączona jest płyta DVD z wykładem Osho Moja dziewczyna powiedziała mi, że jestem nieco nudny, zawierającym wskazówki dotyczące satysfakcjonującego dla obojga partnerów uprawiania miłości.

W tej książce OSHO kontynuuje serię wykładów opartych na  Królewskiej pieśni Sarahy. Otrzymujemy szczegółową mapę tantry: wewnętrzny mężczyzna, wewnętrzna kobieta, spotkanie mężczyzny i kobiety, transformacja energii przez seks. 

Osho mówi: Seks jest czymś naturalnym. Można się wznieść ponad niego, ale nie można go w sobie zdusić. A jeśli go zdusisz, wcześniej czy później pojawi się coś, co zastąpi uprawianie seksu. Będziesz musiał znaleźć substytut, pojawi się jakaś perwersja. A substytuty wcale nie pomagają, bo nie mogą. Kiedy człowiek tłumi w sobie seks, staje się bardzo ambitny i wyrachowany. Staje się świetnym biznesmenem, politykiem. Karmi się niezużytą energią seksualną. Karmi się złością, która pojawia się w miejscu seksu.  
Seks jest przyczyną większości Twoich problemów. Dzieje się tak dlatego, że przez tysiące lat byliśmy zatruwani. potrzebne jest wielkie oczyszczenie. Tantra może oczyścić Twoją energię seksualną. Posłuchaj, o czym mówi, spróbuj pojąć jej rewolucyjny przekaz.

Odzyskaj wolność
Odzyskaj swoje prawo do miłości.
Odzyskaj swoje prawo do istnienia, a życie przestanie być problemem.
To tajemnica.
To ekstaza.

Do książki dołączona jest płyta DVD z wykładem OSHO pt. Egzystencja nie jest tylko materią. Otwórz się na tajemnicę egzystencji.
Czas trwania wykładu: 99 min.

Jesteś buddą od samego początku, tak jak każdy. Bycie buddą jest źródłem i celem. Jesteś buddą od początku i pozostaniesz nim do samego końca. Jedyną kwestią jest dostrzeżenie tego, a nie osiągnięcie. Nie chodzi o osiągnięcie, ale o zdanie sobie sprawy, zwrócenie się do wewnątrz. Takie jest znaczenie słowa nawrócenie: zainteresowanie się sobą.

Skupianie się na innych i zapominanie o samym sobie jest nieświadomością. Pamiętanie o sobie i zapomnienie o innych jest przebudzeniem. Gdy staniesz się siebie świadomy, dostrzeżesz swoje bycie buddą, możesz patrzeć także na zewnątrz.

Wciąż patrzysz na innych; w cieniu tworzy się ja.
Ciągle zajmujesz się innymi i ciągle wpadasz w nowe pułapki, nowe gry. Inni są światem.

Zwracając się do wewnątrz...

• jaki wpływ na nasze życie wywiera strach, złość oraz zazdrość
• w jaki sposób używa się emocji - takich jak poczucie winy, brak poczucia bezpieczeństwa i lęk - do manipulowania
• jak możemy wyzbyć się niezdrowych sposobów reagowania na silne emocje
• jak możemy przekształcić destrukcyjne emocje w twórczą energię
• jak społeczeństwo i kultura wpływają na indywidualny styl przeżywania i wyrażania emocji.
  

1. Wprowadzenie
2. Doniosłość zen
3. Mistrz i uczeń
4. Pustka i nos mnicha
5. Wodospad na rzece Luliang
6. Pan ciszy
7. Przebudzenie
8. Nie martwy
9. Łąka o barwie głębokiego fioletu

• Jak stać się Buddą.
• Oświecenie nie jest odległym celem.
• Chore stany świadomości.
• Albo erotyczny, albo neurotyczny.
• Metafizyka to rosół dla trupa.
• Sublimacja czy tłumienie?
• Bądź szalony, jeśli chcesz być normalny.
• Medytacja a rozumienie.
• Największy orgazm.
• Żyjąc w nirwanie.

• Zen jest najczystszą formą medytacji. Czyni świadomym każde działanie, a ono dzięki temu zamienia się w prawdziwie twórczą aktywność.
• Zen to najwspanialsza alchemia. Przekształca Twoją zwyczajną, prozaiczną egzystencję w życie pełne wszelkiej świętości.
• Zen zawsze pulsuje w rytmie serca. Może nie mieć związku z Twoim ilorazem inteligencji, ale na pewno ma wiele wspólnego z Twoją inteligencją emocjonalną.
• Zen uczy nas zdzierać maski i ujawniać naszą prawdziwą twarz. Odkrywa moralność, która wyłania się z czystej świadomości, a nie z reguł współżycia społecznego czy hipokryzji, w której tonie każde społeczeństwo.