Istota ludzka rodzi się wyposażona w zestaw sygnałów. Współczesne badania sugerują, że istnieje ich dziewięć:
zainteresowanie, radość, zaskoczenie, niezadowolenie, złość, strach, wstyd, wstręt (nieprzyjemne smaki) i obrzydzenie (nieprzyjemne zapachy).
To nasze najwcześniejsze uczucia. Z czasem te sygnały łączą się ze sobą, wiążą się z doświadczeniem i w ten sposób kształtuje się nasze skomplikowane życie emocjonalne. Zrozumienie tych sygnałów, czy przekazywanych w formie przedwerbalnej, czy za pośrednictwem mowy i wyrazu twarzy oraz odpowiednie reagowanie na nie przyniesie korzyść rodzicom i dzieciom.

Dzieci potrzebują rodziców, którzy odważą się im zaufać. Dzięki temu, kiedy dorosną, będą umiały zaufać sobie.
Książka ta mówi o tym, jak wzmacniać psychikę dziecka już od chwili narodzin, by ochronić je przed lękiem, ucieczką w przemoc lub uzależnienia.
Dzięki wychowaniu wzmacniającemu dziecko dowie się, że może:

• czuć się dobrze bez chorobliwego uzależniania się
• osiągnąć wytyczony cel bez stosowania przemocy
• być pewne siebie i pozbyć się lęku.

Książki Elizabeth Kübler-Ross są niewyczerpanym źródłem wsparcia i pocieszenia dla milionów ludzi na całym świecie.
Dzieci i śmierć to książka szczególna. Jak wskazuje tytuł, dotyczy straty najtrudniejszej - śmieci dziecka i konieczności poradzenia sobie z nią. A jednak jej lektura nie wywołuje przygnębienia, jest to bowiem książka pełna troski, zrozumienia, współczucia i miłości.

Książka jest darem dla czytelników, którzy będą doznawać wielu pozytywnych odczuć, jeśli zechcą towarzyszyć Elisabeth Kübler-Ross w jej niezwykłym przekazie o wielkich, zwłaszcza duchowych wartościach życia w obliczu umierania i śmierci, stanowiącej początek życia pozaziemskiego. Emanuje nadzieją i wiarą w potęgę ludzkiej i Bożej miłości, znacznie bliższej w pojmowaniu dzieciom aniżeli dorosłym.
(Z przedmowy prof. dr Jacka Łuczaka)

Książka jest zbiorem pomysłów zabaw, które mogą i dziecku, i dorosłym sprawić wiele radości. Stworzą one małemu dziecku możliwość poznawania siebie i świata przy jednoczesnym zapewnieniu poczucia emocjonalnego bezpieczeństwa.

Książka jest zbiorem pomysłów zabaw, które mogą i dziecku, i dorosłym sprawić wiele radości. Stworzą one małemu dziecku możliwość poznawania siebie i świata przy jednoczesnym zapewnieniu poczucia emocjonalnego bezpieczeństwa.

Możesz już na starcie dać swojemu dziecku to, co najlepsze, pisze Jackie Silberg, znana już polskim czytelnikom autorka książki Gry i zabawy z niemowlakami, które mogą dziecku i dorosłemu sprawić wiele radości, a co najważniejsze już na starcie pomóc dziecku rozwinąć różne umiejętności i poczucie emocjonalnego bezpieczeństwa.

Co przeszkadza dzieciom czuć się dobrze w grupie, bawić się, uczyć i rozwijać?
Niepokój, lęk i niepewność, brak poczucia bezpieczeństwa i dostatecznego oparcia, którego dziecko potrzebuje od pierwszych chwil po urodzeniu.

Jak my, dorośli, rodzice, nauczyciele i wychowawcy możemy im pomóc? Z pewnością na wiele różnych sposobów, a jednym z nich jest czytanie odpowiednio dobranych bajek i rozmawianie z dziećmi na ich temat. Tym właśnie jest bajkoterapia, metoda, którą propaguje Maria Molicka, psycholog, autorka popularnych Bajek terapeutycznych.

Jej nowa książka ukazuje genezę dziecięcych lęków oraz uczy, jak najefektywniej korzystać z bajkoterapii. W dobie komputerów i telewizji nie sposób dostrzec, jaką szansą jest dla rodziców i terapeutów kontakt z dzieckiem poprzez książkę, która buduje zaufanie, zrozumienie i poczucie bezpieczeństwa.

Jeśli chcesz pomóc dziecku w przezwyciężaniu lęku, gdy boi się przedszkola, szpitala, porzucenia, kompromitacji, gdy ciężko przeżywa konflikty w rodzinie lub pierwszy raz zetknęło się ze śmiercią, słuchaj z nim bajek terapeutycznych. Bajki pochodzą z dwóch części wydań książkowych autorki.

4 płyty CD
czyta: Agnieszka Greinert
czas nagrania: 4 godz. 57 min.

Wiersze, że aż strach! mówią, jak tytuł wskazuje, o strachu. Dzieci lubią być straszone, szczególnie gdy łączy się to z dobrą zabawą i niczym nie grozi. Lubią też obłaskawiać strach, a książeczka Małgorzaty Strzałkowskiej mająca przy okazji zapewniania rozrywki - funkcję terapeutyczną - na pewno im w tym pomoże.

Wiersze, że aż strach! Małgorzaty Strzałkowskiej zdobyły w 2003 r. Nagrodę Literacką im. Kornela Makuszyńskiego (statuetkę Koziołka Matołka) przyznawaną przez fundację Książka dla Dziecka oraz otrzymały nominację w konkursie IX Wrocławskich Promocji Dobrych Książek.

Do książki dołączona jest płyta CD, na której wiersze czyta znakomity aktor, Jerzy Stuhr!

Małgorzata Strzałkowka ma już na koncie kilka książeczek z wierszami dla dzieci. Niektóre z nich ilustrowała sama - ciekawymi, niebanalnymi kolażami. Równie ciekawe i niebanalne są jej wiersze, skrzące się od igraszek słownych i dowcipnych skojarzeń. Miłośnikom poezji dla dzieci przypomną też zapewne stare, dobre wzory spod znaku Brzechwy i Tuwima.

Niniejszy zbiór felietonów jest kontynuacją poprzednich poprzednich książek tej autorki (trzy części Kochać i rozumieć oraz Dzieci małe i duże). Każdy tekst zawiera ciekawy i barwny dziecięcy portrecik, a jednocześnie rozwiązanie konkretnego problemu wychowawczego. Ten tom przynosi też nowe tematy i nowe zagadnienia związane z przemianami kulturowymi i cywilizacyjnymi.

Każde dziecko jest pełne tajemnic, przy tym tajemnice jego psychiki nie są stabilne, bo dzieci znajdują się w okresie rozwojowym. Zmienia się także świat wokół nich, zarówno ten najbliższy, jak też ten bardziej oddalony. Cywilizacyjnych przemian nie da się powstrzymać, stawiają one nowe wyzwania, w tym także pogłębionego rozumienia dzieci i większych umiejętności postępowania z nimi. Pragnę, żeby ta książka była w tym pomocna. (Irena Obuchowska)

Irena Obuchowska jest profesorem psychologii związanym z Uniwersytetem im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Oprócz licznych publikacji naukowych ma na swoim koncie blisko 600 felietonów popularyzujących osiągnięcia nauki w dziedzinie rozwoju oraz wychowania dzieci i młodzieży. W 1997 roku autorka otrzymała wyróżnienie honorowe im. Steinhausa, przyznawane przez Polską Fundację Upowszechniania Nauki oraz Towarzystwo Popierania i Krzewienia Nauk. W 2000 roku Niezależna Fundacja Popierania Kultury POLCUL przyznała jej wyróżnienie za "działalność i publicystykę wychowawczą".

Fascynująca opowieść z dziedziny nowej psychologii rozwojowej, dla której obserwacja mózgu i umysłu niemowlęcia stała się źródłem wiedzy o funkcjonowaniu mózgu w ogóle. Nowe badania nad rozwojem mózgu wykazały, że adaptacyjną i najważniejszą bronią w walce o byt jest właśnie zdolność uczenia się, gdy jesteśmy niemowlętami i do uczenia innych, kiedy jesteśmy dorośli.

• zabawa farbami, kredkami, plasteliną
• wydzieranki z papieru
• malowanie palcami, dłońmi, stopami
• wymyślanie scenek do odegrania

Wszystkie te i wiele innych prostych działań daje upust emocjom. Pozwala zatracić się na trochę w twórczym entuzjazmie, który koi, leczy, pomaga. Spontaniczny kontakt z tworzeniem podnosi wiarę w siebie, poprawia koordynację ruchową, zwiększa koncentrację, daje poczucie satysfakcji i radości. Ułatwia komunikację, pozwalając dziecku wyrazić w rysunku, geście czy kolorze skomplikowane emocje, których nie jest ono w stanie przekazać słowami. Daje ulgę dziecku, a nam lepszy wgląd w jego wnętrze.

Ta książka to wspaniały poradnik dla rodziców i nauczycieli wszystkich dzieci - także tych nadmiernie zamkniętych, znerwicowanych, dyslektycznych, z ADHD, ADD, autyzmem, zaburzeniami rozwojowymi. Proponowane w nim techniki autoterapii to mandala, relaksacja, wizualizacja, zabawa z kolorem, drama i teatr terapeutyczny.

• karmienia piersią,
• odzyskiwania utraconej tożsamości,
• radzenia sobie z utraconym snem, seksem po połogu, roszczeniami noworodka,
• organizowania niemowlęcych zajęć i hobby,
• problemy z dziadkami i bezdzietnymi przyjaciółmi oraz kontakty z innymi rodzinami.
  

Moje dziecko to książka niezwykła. Książka, w której Dorota Zawadzka, najbardziej znana i uznana specjalistka od wychowania najmłodszych odpowiada na najczęściej zadawane przez rodziców pytania.
Co mam zrobić jeśli moje dziecko: nie chce jeść, wszystkiego się boi, nie słucha mnie... Każdy rozdział zawiera szczegółową analizę tego, co można, powinno się lub trzeba zrobić aby ułatwić prawidłowy rozwój swojemu dziecku. Ale nie tylko. Zawadzka mówi też jak czerpać radość z macierzyństwa i jak przez pierwsze lata życia dziecka pielęgnować i rozwijać relacje matka-dziecko. Uczy jak się dogadać z małym człowiekiem i porozumieć na jego poziomie.
Ta przepełniona ciepłem książka, okraszona anegdotami działa chwilami jak pigułka ze zdrowego rozsądku. Dajmy naszym dzieciom korzenie by wiedziały skąd przyszły i skrzydła aby mogły ulecieć bezpiecznie w świat - pisze Pani Dorota.
Moje dziecko... to obowiązkowa lektura, każdej obecnej i przyszłej mamy!

Książka została napisana z myślą o młodym czytelniku i jest kierowana do dzieci dotkniętych różnego typu zaburzeniami (dysleksja, ADHD i in.), zakłócającymi proces uczenia się. Ma ona pomóc dzieciom w uzyskaniu świadomości ich mocnych i słabych stron i ukazać problemy, z którymi nieustannie muszą toczyć walkę w szkole.
Jest również zaadresowana do rodziców i wychowawców - uzmysłowi im zapewne, jak szkodliwe są nieporozumienia między dorosłymi a dziećmi wynikające z nieznajomości problemu zaburzeń uczenia się.

"Jak kochać i wymagać, sprzyjać twórczości i rozumnie ograniczać? Jest to książka przede wszystkim dla rodziców, którym dzieci wchodzą na głowę oraz dla psychoterapeutów, którzy próbują im pomóc. Autorka zapoznaje czytelnika z coraz powszechniejszym zjawiskiem utraty zdolności dzieci do zdrowej dyscypliny, do samodzielności uczuciowej, gotowości dzielenia się i szacunku dla otoczenia. Z prowadzonych ostatnio badań wynika, że coraz częściej takie dzieci nie pochodzą z rodzin społecznego marginesu. Rodzice małych terrorystów zagubili jedynie wyczucie prawidłowych granic wolności dzieci, które bardzo potrzebują nie tylko uwagi, ale i wymagań, których rozsądne stawianie to wyraz troski. Wystarczająca dobra rodzicielska miłość integruje twórczo te tylko pozornie przeciwstawne opcje. Jako metodę przywracania równowagi agresywno-depresyjnemu dziecku, zagubionemu wśród własnych impulsów i sprzecznych zewnętrznych wymagań, autorka proponuje holding - technikę sprawdzającą się jak dotąd w postępowaniu z dziećmi autystycznymi.
Ciekaw jestem, czy zdobędą się na jej wypróbowanie polscy rodzice..."
(Jacek Santorski)