Rafał Seremet jest osobą starającą się łączyć zdobycze duchowej kultury oraz sposoby terapii ciała i umysłu - zarówno Wschodu, jak i Zachodu. W latach 1986-1992 studiował Zen pod kierunkiem koreańskiego mistrza Seung Sahn'a. Od września 1990 roku przez rok zgłębiał techniki medytacji w buddyjskich świątyniach tradycji Mahajany w Korei Pd. i na Tajwanie. Od 1992 roku rozpoczął zagłębianie się w praktyki Anu Jogi (esencjonalnej jogi transformacji energii) z tybetańskiej tradycji Dzogczen i Nigmapa.
W książce Alchemia i moc medytacji w sposób przystępny, a jednocześnie głęboki, autor dzieli się swoimi praktycznymi i teoretycznymi doświadczeniami dotyczącymi medytacji oraz wyjaśnia współczesne ujęcie alchemii jako ścieżki wewnętrznej przemiany.
Książka ma na celu wprowadzenie osoby początkującej w dojrzały sposób postrzegania metody, jaką jest medytacja, zaś osobom już praktykującym dopomóc w uporządkowaniu i doskonaleniu swoich umiejętności oraz poszerzeniu perspektywy spojrzenia na medytację.
Niniejsza pozycja jest również praktycznym poradnikiem instruktażowym - oprócz technik samej medytacji prezentuje szereg ćwiczeń przygotowujących i wprowadzających, jak np. relaksacja, automasaż czy ćwiczenia Qi Gong.
Recenzja dodana: 2005-05-26 przez: Redakcja Nieznany Świat
Wszyscy, którzy przeczytali zamieszczony w "Nieznany Świecie" 7 z 2003 r. artykuł Rafała Seremeta "Żyjąc w nieskończoności" mogą domyślić się, jaka jest treść i przekaz tej książki. Autor - jak wynika z noty na okładce - jest zaangażowany w praktykę wielu nurtów duchowych: Zen, buddyzmu Mahajana oraz Anu Jogi wywodzącej się z tradycji Dzogczen i Nigmapy. Mamy więc do czynienia z osobą kompetentną, a lektura "Alchemii i mocy medytacji" w pełni to potwierdza.
W tym miejscu niezbędne wydaje się pewne wyjaśnienie. Otóż, o ile znaczenie terminu medytacja jest powszechnie znane, alchemia w tym kontekście odnosi się do przemiany wewnętrznej zarówno na planie psychoenergetycznym, jak i duchowym. Taki właśnie jest jej sens w tradycji dalekowschodniej.
R. Seremet opisuje teoretyczne i praktyczne aspekty pracy nad autotransformacją sumiennie i w bardzo szerokim kontekście. Mowa jest tu m.in. o metodach pracy z energią i żywiołami wywodzącymi się z Qigongu, głębokim autorelaksie, czy medytacji ze śpiewem. Zwraca także uwagę rozdział zatytułowany Codzienna praca jako praktyka duchowa.
Odrębną, obszerną część książki zajmują rozważania o paralelach i różnicach autentycznego doświadczenia przeżyć związanych z ewolucją duszy w tradycji Wschodu i Zachodu, teizmie i ateizmie, roli emocji, miłości i seksu, a nawet symbolicznie i dosłownie pojmowanej nieśmiertelności. Nieprzypadkowo też obszerny wstęp do tej pracy napisał Mateusz Wiśniewski, który napisał takie książki, jak: Potęga wizualizacji, Uzdrawiający taniec, czy Samouzdrawianie i praca ze snami. Ścieżki, którymi kroczą obaj ci autorzy, okazują się być bowiem bliskie i warte głębszego poznania.
Recenzja dodana: 2005-05-26 przez: Redakcja Nieznany Świat
Wszyscy, którzy przeczytali zamieszczony w "Nieznany Świecie" 7 z 2003 r. artykuł Rafała Seremeta "Żyjąc w nieskończoności" mogą domyślić się, jaka jest treść i przekaz tej książki. Autor - jak wynika z noty na okładce - jest zaangażowany w praktykę wielu nurtów duchowych: Zen, buddyzmu Mahajana oraz Anu Jogi wywodzącej się z tradycji Dzogczen i Nigmapy. Mamy więc do czynienia z osobą kompetentną, a lektura "Alchemii i mocy medytacji" w pełni to potwierdza.
W tym miejscu niezbędne wydaje się pewne wyjaśnienie. Otóż, o ile znaczenie terminu medytacja jest powszechnie znane, alchemia w tym kontekście odnosi się do przemiany wewnętrznej zarówno na planie psychoenergetycznym, jak i duchowym. Taki właśnie jest jej sens w tradycji dalekowschodniej.
R. Seremet opisuje teoretyczne i praktyczne aspekty pracy nad autotransformacją sumiennie i w bardzo szerokim kontekście. Mowa jest tu m.in. o metodach pracy z energią i żywiołami wywodzącymi się z Qigongu, głębokim autorelaksie, czy medytacji ze śpiewem. Zwraca także uwagę rozdział zatytułowany Codzienna praca jako praktyka duchowa.
Odrębną, obszerną część książki zajmują rozważania o paralelach i różnicach autentycznego doświadczenia przeżyć związanych z ewolucją duszy w tradycji Wschodu i Zachodu, teizmie i ateizmie, roli emocji, miłości i seksu, a nawet symbolicznie i dosłownie pojmowanej nieśmiertelności. Nieprzypadkowo też obszerny wstęp do tej pracy napisał Mateusz Wiśniewski, który napisał takie książki, jak: Potęga wizualizacji, Uzdrawiający taniec, czy Samouzdrawianie i praca ze snami. Ścieżki, którymi kroczą obaj ci autorzy, okazują się być bowiem bliskie i warte głębszego poznania....
